Helenistik Dönem (Felsefe Sözlüğü)

/
109 Okunma
1 min read

Antik Çağ Felsefesi’nin Helenistik veya Post-Aristotelesçi dönemi, Helenistik dünyada geliştirilmiş olan birçok farklı düşünce okulunu bünyesinde barındırır. (Bu terim, Yunan kültürünün, Büyük İskender tarafından MÖ 4. yüzyılda fethedilen Yunan olmayan topraklara yayılması anlamına da gelir). Helenistik dönemin, Aristoteles’in MÖ 322’de Büyük İskender’in ise MÖ 323’teki ölümleriyle başladığı kabul edilmektedir.

Bu dönemin başlıca filozofları şunlardır:

Pyrrhon/Firon (M.Ö. 360 – 270) Yunan
Epikür (M.Ö. 341 – 270) Yunan
Kıbrıslı Zenon (M.Ö. 334 – 262 B.C.) Yunan
İskenderiyeli Filon/Philo  (M.Ö. 20- M.S. 50) Mısırlı-Yahudi
Plotinos (M.S. 205 – 270) Mısırlı-Yunan

Yunanistan dışında yaşayan Yunanlılar, Romalılar, Mısırlılar ve Suriyeliler, kendi metinlerine Fars ve Hint felsefesinin öğelerini de dahil ederek bu birikimi, Klasik Yunanistan’ın Sokratik ve Pre-Sokratik filozoflarının aktardığı mirasın üzerine inşa ettiler.

Bu dönem boyunca Stoacılık, Şüphecilik, Epikürcülük ve Yeni Platonculuk’un geliştiği söylenebilir.

Helenistik dönem belli bir oranda Roma dönemi ile örtüşmektedir, ki bu ayrım tarihsel olduğu kadar coğrafidir de.


Kaynak (Erişim Tarihi: 17.04.2021)

Çevirmen: Taner Beyter

Ankara Üniversitesi Coğrafya Bölümü’nü bitirdi, şu an Hacettepe Antropoloji öğrencisidir. Felsefe master eğitimine ise ara verdi. Etik, din, epistemoloji ve siyasetle ilgilenir. Öğretmen olup, STK’larda görevlidir.

Bir cevap yazın

Your email address will not be published.

Önceki Gönderi

Modern Felsefe (Felsefe Sözlüğü)

Sonraki Gönderi

Marksizm (Felsefe Sözlüğü)

En Güncel Haberler Felsefe Sözlüğü

Atomculuk (Felsefe Sözlüğü)

Atomculuk, maddeci filozoflar Empedokles ve Anaxagoras’ın ardından M.Ö. 5.yüzyılın sonlarında Leukippos ve onun öğrencisi Demokritos tarafından