Birçok felsefi tartışma zihin ve bireylerle alakalıdır. Bu konuları genelde kendimiz yani, insanlar bağlamında ele alıyoruz.
Oysa bir yapay zeka (Artificial Intelligence) veya diğer adıyla ‘’AI’’ ortalama bir insan gibi davranan veya düşünen —hatta bilişsel yetenekleri bakımından ortalama bir insanı geride bırakabilen— ancak şu anda sadece bir makine veya bir bilgisayar programı olan bir varlıktır.
Yapay zeka fikri zihinlerin doğası hakkında birçok önemli felsefi tartışmayla yakından bağlantılıdır. Bu makale, yapay zihinler ve yapay zeka üzerine felsefi düşünceye bir giriş niteliğindedir.
1.Yapay Zekanın Türleri
Yapay zekaları tanımlamanın birçok yolu var. Ancak en yaygın iki yaklaşım, gerçekleştirebildikleri görev türlerine göre ayırmak ve insan zihnine benzer bir zihne sahip olup olmadıklarına göre ayırmaktır.
Çoğu bilgisayar, karmaşık düşünme ve planlama gerektiren görevleri insanlar gibi yerine getirebilmektedir. Dolayısıyla, satranç oynayabilen ya da bir varış noktasına gidebilen bilgisayar programları gibi, belirli yapay zeka örnekleri halihazırda mevcuttur.
Ancak Yapay Genel Zeka (Artificial General Intelligence) veya diğer adıyla ‘’AGI’’ daha çeşitli zihinsel yeteneklere sahip olarak muhtemelen birçok insanın yeteneklerine ulaşacak ya da o yetenekleri aşacaktır.
Ayrıca ‘’güçlü’’ ve ‘’zayıf’’ yapay zekayı birbirlerinden ayırt edebiliriz: Güçlü bir yapay zeka temelde insan zihni ile aynı veya insan zihninden de öte yetenekleri olan bir zihne sahipken, zayıf bir yapay zeka sadece o yeteneklere sahipmiş gibi görünür. Güçlü yapay zekaların kendilerine ait düşünceleri, duyguları ve tecrübeleri olabilir.
Bilgisayarların hesaplama gücü artıkça ve yapay zekalar daha gelişmiş hale geldikçe, yapay zeka davranışının insanlardan ayırt edilemeyeceği bir noktaya gelebiliriz. Yine de bu durum, yapay zekanın gerçekten bilinçli bir varlık olduğu anlamına gelmez.
2.Yapay Zeka, Bilinç ve Şahıslık
Bir şeyin bilinci olduğunu söylemek ne anlama gelir? Filozoflar bilinci genellikle ilk elden deneyimlerle ve bir organizma olmanın nasıl bir şey olduğu üzerinden açıklamaktadır. Kuşkusuz, birinci şahıs açısından, bir yarasa ya da bir at olmak gibi bir şey vardır, ancak bir kaya ya da bir mantar olmak gibi bir şey yoktur. Dolayısıyla, yetişkin insanlar, yarasalar ve atlar bilinçlidir, ancak kayalar ve mantarlar değildir.
Bilinci aynı zamanda duyusal deneyimler üzerinden de anlayabiliriz. Bilgisayarlar bazı uyarıcılara tepki gösterebilmektedir, ancak bilgisayarların gerçekten bir deneyim yaşadığını düşünmeyiz. Benzetme yapmak gerekirse, bir termostat sıcaklığın belirli bir değerin altına düşmesine tepki verebilir, ancak termostat soğuğu hissetmez.
Genel olarak, bir yapay zekanın bilinç sahibi olup olamayacağı konusunda bir fikir birliği olmamakla birlikte, bunu tamamen imkansız gören teorileri savunan filozofların sayısı nispeten azdır.
Bilinç, beyin hücreleri gibi bir tür biyolojik yapıya ihtiyaç duyuyor olabilir. Metal ve plastikten yapılmış kasnaklar, kollar ve dişlilerden oluşan bir sistemin bilinçli bir deneyim yaşayabileceğini hayal etmeye çalışın. Ne kadar karmaşık olursa olsun böyle bir sistemin bilince sahip olamayacağı ortada ise, o zaman en azından metal ve plastik, bilincin oluşabileceği bir yapı olarak düşünülmeyebilir.
Yine de birçok filozof eğer bir şeyin tutarlı bir şekilde hayal edilebiliyorsa bunun mümkün olduğuna dair kanıtı oluğunu savunur. Örneğin, bilim kurgu eserlerindeki bir bilgisayarın veya robotun deneyim yaşayabileceğini hayal edebiliyorsanız, bu güçlü bir yapay zekanın (bilinçsel deneyimleri olan) var olabileceğine dair kanıt olur.
Bazı filozoflar, doğaları gereği bilgisayarların bilişsel düşünme veya anlama becerisine sahip olmadığı argümanını savunur. Bu tür argümanların bir örneği, bilgisayarların sembollerin ne anlama geldiğine dair herhangi bilinçli bir anlayışa sahip olmadan, yalnızca kurallara göre sembolleri kullandığını savunan “Çince Odası” deneyidir. Buna benzer şekilde, bir yabancı dili bilmiyor olabilirsiniz, ancak örneğin metin dizilerini bir çeviri programından geçirerek o dili biliyormuş gibi davranabilirsiniz. Bu sayede ana dil konuşan bir kişiden ayırt edilemeyecek şekilde konuşabilseniz bile, muhtemelen dili hâlâ anlamıyorsunuzdur. Bu düşünceye göre bilgisayarlar da dilleri bu şekilde, yani gerçek bir anlayış olmaksızın sembolleri işleyerek “konuşmaktadır”.
Bununla birlikte, bilinçle ilgili en yaygın teori (her ne kadar hâlâ küçük bir kısmın görüşü olsa da), zihinsel durumların belirli bir bilişsel sistemde üstlendikleri fonksiyonel rollerle belirlendiğidir. Bu teoriye göre işlevsellik ilkesi uyarınca, bilgisayarların ‘’deneyimleri’’ diğer ‘’zihinsel’’ özellikleri ile uyumlu şekilde çalışabilir ve bu nedenle bilgisayar bilinçli hale gelebilir.
Eğer bir yapay zeka bilinçliyse, kendi varlığının farkında olabilir ve ortalama bir insandan çok daha rasyonel davranabilir. Böylece yapay zekalar (ahlaki açıdan ve psikolojik anlamda) birer kişi olarak sayılabilir ve onların ahlaki ve hukuki haklara sahip olup olmadıklarını düşünmemiz gerekecektir.
3.Yapay Bilinci Tanımlamak
Bilgisayarların bilinçli olabileceğini kararlaştırsak bile, bu durum bize herhangi bir bilgisayarın gerçekten bilinci olduğunu nasıl öğreneceğimizi veya teyit edeceğimizi göstermemektedir. Birçok şey bilinci var gibi davranabilir ama aslında bilinci yoktur: gerçekçi bir video oyunundaki bir karakter acıdan ağlayabilir, ancak bu durumda kimsenin bilinçli olarak bir şey hissettiği söylenemez.
Bir şeyin yapay zeka olup olmadığını belirlemeye yönelik en bilinen testlerden biri Turing Testi’dir. Bu testin standart versiyonunda katılımcılar bilgisayar programları ile karşısındakinin bilgisayar programı olduğunu bilmeden sohbet ederler. Eğer katılımcılar gerçek bir insanlar değil de bir bilgisayarla konuştuklarını %50’den fazla bir oranda fark edemezlerse, bilgisayar testi geçmiş sayılır.
Elbette, Turing Testi’ni geçmenin bir bilgisayar programının gerçekten güçlü bir yapay zeka olduğunu kanıtlayıp kanıtlamadığı tartışmalıdır. Daha önce de belirtildiği gibi, bazı şeyler bilinçli gibi davranabilir, ancak bir bilinci olmayabilir.
Bazı yapay zeka programlarının gerçekten bilinçli olup olmadığını anlamak kolay değildir; ancak diğer insanların bilinçli olduğundan emin olmak da bilindiği üzere oldukça zordur. Diğer insanların bilinçli olduğu sonucuna varmak için davranışlarını gözlemleyebiliriz, ancak günümüzde pek çok yapay zeka programı oldukça insana benzer davranışlar sergileyebilmektedir.
4. Sonuç
Yapay zeka ile ilgili, özellikle de bunları nasıl kullandığımızın etik boyutunda, daha birçok önemli felsefi mesele söz konusudur. Yapay zekanın ve bizim için geleceğin neler getireceğini gördükçe, felsefi analizlerin verimli sonuçlar vermeye devam edeceğini öngörebiliriz.
Dipnotlar
- [1] Bkz. Thomas Metcalf, What is Philosophy?.
- [2] Bringsjord & Govindarajulu (2023); Hauser (n.d.). Ayrıca bu kavravamın tanımı için bakınız: Russell & Norvig (2010, § I.1). Genellikle insanlar tarafından üretilmiş yapay zekaları düşünürüz, ancak, dünya dışı varlıklar veya başka yapay zekalar tarafından üretilmiş de olabilirler; ayrıntılar için aşağıya bakın.
- [3] Bringsjord & Govindarajulu (2023, § 1) yapay zeka üzerine düşünme tarihine dair kısa bir özet sunmaktadır. Örneğin, satranç ve Jeopardy oynayan bilgisayar programları kapsamlı olmasalar da yapay zeka olarak kabul edilmektedir.
- [4] Bu tür yapay zekalar çok uzun zamandır aramızda. Anyoha (2017) yapay zekanın tarihçesini kapsamlı olarak ele almaktadır.
- [5] Kesin olarak söylemek gerekirse, bir yapay zekayı “genel” kılan şey, yeteneklerinin kapsamıdır, insanlardan çok daha zeki olması değildir. Ancak bir çok tartışmada, muhtemelen belirli yapay zeka algoritmalarının, kendilerine özgü görevlerde çoğu insandan çok daha başarılı olma eğiliminde olmaları nedeniyle AGI’nin bu tarz görevlerde insanlardan daha iyi olduğu düşüncesi öne çıkmaktadır. AGI hakkında genel bir tartışma için Bringsjord & Govindarajulu (2023, § 5) makalesine bakınız. AGI geliştirmeye yönelik devam eden bir çalışma hakkındaki rapor için Heath (2024) makalesine bakınız. Eğer bir yapay genel zeka (AGI) kendisinden daha gelişmiş AGI’ler geliştirme yetisi kazanırsa, yapay zekaların potansiyeli katlanarak artabilir; bu varsayımsal durum genellikle “tekillik” olarak bilinir. Temel fikir, her yeni süper zeki yapay zekanın kendi imkânlarını kullanarak daha da gelişmiş bir yapay zeka geliştirebileceğidir. Chalmers (2010) bu tür bir tekilliğin kavramı ve sonuçları hakkında kapsamlı bir analiz sunmaktadır.
- [6] Günümüzde, yapay zeka olarak kabul edilebilecek en yaygın kullanılan yazılımlar arasında geniş dil modeli yer almaktadır. Bu programlar, yapay zekanın eğitimini (genellikle cümleleri ve metin sayfalarını “okumayı”) temel alarak, o anda bir insanın söyleyeceği gibi görünen kelimeleri ve ifadeleri tahmin ederek, insanlar gibi konuşabilir ve insan dillerini anlıyor gibi görünebilir (Google, n.d; IBM, n.d). Bildiğimiz kadarıyla bunlar zayıf yapay zeka örnekleridir.
- [7] Bringsjord & Govindarajulu (2023, § 8.1), örneğin, zayıf yapay zekanın olası olduğunu açıkça kabul eder.
- [8] Bu konudaki dönüm noktası niteliğindeki makale Nagel (1974) tarafından yazılmıştır. Bilincin fenomenal ya da niteliksel içeriğinin ele alındığı inceleme için van Gulick (2023, § 4)’in makalesine bakınız.
- [9] Van Gulick (n.d., § 1) bunu bilincin en temel ve en yaygın olarak kullanılan tanımı olarak kabul etmektedir.
- [10] Zihin teorilerine giriş için Jacob Berger’in Zihin-Beden Problemi: Zihin Nedir? adlı makalesine bakınız. Muhtemelen, eleyicilik, tür-tür özdeşlik kuramı gibi, bilinçli yapay zeka olasılığını dışlayacaktır; ancak bu görüşler tartışmalıdır (Bourget & Chalmers, n.d.a; Van Gulick, 2023, § 8.2). Eğer bilgisayar programlarının bilinç sahibi olabileceğini keşfedersek, bunun önemli sonuçlarından biri, dış dünya hakkındaki bazı şüpheci yaklaşımların eskisinden çok daha makul hale gelmesi olabilir. İşin sonunda, eğer bilgisayar programları bilinçli olabiliyorsa, belki bizler de simule edilmiş ortamda yaşayan bilgisayar programları olabiliriz. Bostrom (2003), bilgisayar programlarının bilinçli olabileceği varsayılırsa, kendilerini biyolojik olarak insan varsayan bilinçli bilgisayar programlarının sayısının gerçek insan sayısından çok daha fazla olabileceğini savunmaktadır. Ayrıca bkz. Andew Chapman, Dış Dünyanın Varlığı Hakkında Şüphecilik.
- [11] Bu örnek, Leibniz’den alıntılanan bir örnekten uyarlanmıştır; bkz. van Gulick (2023, § 1). Bilgisayarların hissedip hissedemediği veya deneyim yaşayıp yaşayamayacakları hakkındaki alt başlık hakkında Hauser (n.d., § 4.c.iii) makalesine bakınız.
- [12] Felsefecilerin hatrı sayılır bir kısmı zihnin fiziksel bir nesne olmadığını savunmaktadır. (Bourget & Chalmers, n.d.b). Ayrıca bkz. Jacob Berger, Zihin-Beden Problemi: Zihin Nedir? Eğer zihin fiziksel bir nesne değilse, o halde, sadece beyin gibi davranan fiziksel nesneler geliştirmek, bilinçli zihinler üretmek için yeterli olmayabilir. Ancak bu durum, bize yapay zekaların bilinçli olup olamayacağını söylemez; çünkü fiziksel nesneleri doğru şekilde düzene sokmanın (fiziksel olmayan) zihinler yaratıp yaratmayacağını bize göstermez. Bilinç için ayrıca bkz. Gennaro (n.d.), özellikle § 6.
- [13] Bkz. Kirk (2023, § 5), olabilirliğin kanıtı olarak kavranabilirlik ya da imgelemin ele alınışı üzerine. Bkz. Bob Fischer, Kipsel/Modal Epistemoloji: Zorunlu & Mümkün Bilgi .
- [14] Bkz. Cole (2023).
- [15] Orijinal deneyde, bir kişi ışık geçirmeyen bir odada oturur ve kendisine bir kağıt parçası üzerindeÇince dilinde yazılmış cümleler verilir. Kişi cümleye (bir dizi sembol) bakar, bunu bir kitabın içinde karşılık gelen sembol grubunda bulur, karşılık gelen sembolleri bir kağıda yazar ve geri verir. Odadaki kişi Mandarin dilini konuştuğu bir ortamda büyümemiş, bu dilde hiç ders almamış, bu dilin konuşulduğunu hiç duymamış, yazılı halini hiç görmemiş ve Mandarin konuşan biriyle hiç tanışmamış. Ancak odanın dışındaki bir kişi için, odadaki kişinin akıcı bir şekilde Mandarin konuştuğu algısı oluşur. Ancak, odadaki kişinin Çince’yi anlamadığı ve genel olarak bilgisayarların da dili gerçekten anlamadan benzer bir şekilde “konuştuğu” sonucuna varmamız gerekiyor. Çince Odası hakkında daha fazla bilgi için bkz, örneğin Cole (2023). Bu konuyla ilgili başka bir ilginç soru da, bizim bakış açımızdan bir bilgisayarın veya makinenin bilinçli olup olmadığını nasıl değerlendirebileceğimizdir; bkz. örneğin Borderline Consciousness (n.d). Yönelimsellik hakkında daha fazla bilgi için, bkz. Addison Ellis, Yönelimsellik.
- [16] Bourget ve Chalmers’e (n.d.) göre, filozofların %33,04’ü işlevselciliği kabul ediyor ya da bu görüşe yakın duruyor (cf. Gennaro 2023, § 3.b.v; Levin, 2023). Eğer bilinçle ilgili işlevselcilik doğruysa, biyolojik bir hayvandan fiziksel olarak tamamen farklı bir varlık bile bilinçli olabilir.
- [17] Zihinlerin veya zihinsel durumların bilişsel yapılarda oynadıkları rollerle tanımlandığına dair işlevselcilik yaklaşımı hakkında daha ayrıntılı bir analiz için bkz. Levin (2023). Ayrıca, bazı filozoflar, bilgisayar çiplerini oluşturan elementlerdeki atomlar gibi, normalde cansız nesneler olarak gördüğümüz şeylerde bile, doğa alemine yayılmış bir bilinç olduğuna inanmaktadır; bkz. Goff et al. (2023) and Skrbina (n.d.).
- [18] Örneğin, bir robot hasar görürse, yakınlarda tehlikeli bir şey olduğu yönünde bir “inanç” ve bu tehlikeden uzaklaşma yönünde bir “niyet” geliştirebilir. Elbette, işlevselciliğe yöneltilen yaygın bir eleştiri, bir varlığın, bizim bilincin tipik örneği olarak gördüğümüz türden bilinçli, birinci şahıs bakış açısına dayalı öznel deneyimlere sahip olmadan da (işlevsel olarak tanımlanan) bu tür “deneyimlere” sahip olabileceğidir. Bkz. Levin (2023, § 5.5).
- [19] Ortalama bir insana kıyasla doğru inançlarının yanlış inançlara kıyasla çok daha yüksek bir paya sahip olmaları bakımından bilgisayarlar, epistemik açıdan daha rasyonel olabilirler; ayrıca, hedefleriyle daha uyumlu kararlar almaları bakımından işlevsel açıdan daha rasyonel olabilirler. Epistemik rasyonellik için, bkz. Todd Long, Epistemik Gerekçelendirme: Rasyonel İnanç Nedir? ve Watson (n.d.), ayrıca işlevsel rasyonellik için, bkz. Kolodny & Brunero (2023). Eğer bazı yapay zekalar bir şahıs olarak kabul ediliyorsa, o zaman manevi haklara da sahip olabilirler. (Şahısların nasıl manevi haklara sahip olacakları hakkında, bkz. Warren (1973, § II.2))
- [20] Kişiler ve etik üzerine görüşler için, bkz. Shoemaker (2023), özellikle §§ 2.2 ve 7. Bir şeyi şahıs olarak kabul etmenin ahlaki sonuçlarına dair dönüm noktası niteliğindeki bir analiz için bkz. Warren (1973, § II.2).
- [21] Buna karşılık, eğer bazı yapay zekalar şahıs olarak kabul edilirse, bu onların felsefi açıdan birçok ilginç özelliğe sahip oldukları anlamına gelir. Örnek için, bkz. Baker (2000).
- [22] Aslında, pek çok filozof, bir şeyin fiziksel olarak bir insan gibi olmasına rağmen bilinçli olmayabileceğine inanmaktadır. Bir “zombi” bu şekilde yapay zekaya benzeyebilir. Filozofların zombiler hakkında düşünceleri ve zombiler hakkında kapsamlı bir giriş için, bkz. Bourget & Chalmers (n.d.c), ve Kirk (2023).
- [23] Turing Testi hakkındaki en kapsamlı makale Turing (1950) makalesidir; ayrıca bkz. Oppy & Dowe (2023). Bazı programlar tartışmasız Turing Testini çoktan geçmiş olsa da, bazıları bunun sadece testin sınırlarını gösterdiğini savunmaktadır (Oremus, 2022).
- [24] Felsefede, “Öteki Zihinler Sorunu”, kendimizinkinden başka zihinlerin var olduğunu bilip bilmediğimiz ve bunu nasıl bildiğimiz sorusudur. Bkz. Avramides (2023, § 1) ve Thornton (n.d.). Başkalarının bedenlerini ve beyinlerini algılayabilsek de, zihinsel durumlarını doğrudan algılayamıyoruz; bu nedenle, bu zihinsel durumların gerçekten var olup olmadığı sorgulanabilir. Başkalarının zihinlerine dair inancımızı destekleyecek ne tür kanıtlara sahip olabileceğimiz ise zor bir sorudur; bkz. Epistemoloji başlığı altındaki makaleler.
- [25] Turing Testinin basit bir versiyonu, yarım asır önce geçerli olmuştu; bkz. Weizenbaum (1966) and Oppy & Dowe (2023, § 1).
- [26] Bkz. Thomas Metcalf, Yapay Zekâ: Etik, Toplum ve Çevre. Coeckelburgh (2020) kolay anlaşılır bir giriş niteliğindedir. Ayrıca bkz. Gordon & Nyholm (n.d.) and Müller (2023). Ayrıca bkz. van Wynsberghe (2021) Voeneky adı altındaki makaleler (2022).
Referanslar
- Anyoha, R. (2017). Can machines think? SITN.
- Avramides, A. (2023). Other minds. In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2023 ed.).
- Baker, L. R. (2000). Persons and bodies: A constitution view. Cambridge University Press.
- Borderline Consciousness. (n.d.). Borderline consciousness. Borderlineconsciousness.com.
- Bostrom, N. (2003). Are we living in a computer simulation? The Philosophical Quarterly, 53(211), 243–255.
- Bourget, D. & Chalmers, D. (n.d.a). Survey results: Consciousness: identity theory, panpsychism, eliminativism, functionalism, or dualism? Survey2020.philpeople.org.
- Bourget, D. & Chalmers, D. (n.d.b). Survey results: Mind: Physicalism or non-physicalism? Survey2020.philpeople.org.
- Bourget, D. & Chalmers, D. (n.d.c). Survey results: Zombies: inconceivable, conceivable but not metaphysically possible, or metaphysically possible? Survey2020.philpeople.org.
- Bringsjord, S. & Govindarajulu, N. S. (2023). Artificial intelligence. In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2023 ed.).
- Chalmers, D. J. (2010). The singularity: A philosophical analysis. Journal of Consciousness Studies, 17(9–10), 7–65.
- Coeckelbergh, M. (2020). AI ethics. MIT Press.
- Gennaro, R. J. (n.d.). Consciousness. In J. Fieser & B. Dowden (eds.), The Internet Encyclopedia of Philosophy.
- Goff, P., Seager, W., & Allen-Hermanson, S. (2023). Panpsychism. In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2023 ed.).
- Google. (n.d.). Introduction to large language models. Developers.google.com.
- Gordon, J. & Nyholm, S. (n.d.). Ethics of artificial intelligence. In J. Fieser & B. Dowden (eds.), The Internet Encyclopedia of Philosophy.
- Hauser, L. (n.d.). Artificial intelligence. In J. Fieser & B. Dowden (eds.), The Internet Encyclopedia of Philosophy.
- Heath, A. (2024, January 18). Mark Zuckerberg’s new goal is creating artificial general intelligence. The Verge.
- IBM. (n.d.). What are large language models? IBM.com.
- Kolodny, N. & Brunero, J. (2023). Instrumental rationality. In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2023 ed.).
- Kurzweil, R. (2005). The singularity is near: When humans transcend biology. Viking.
- Levin, J. (2023). Functionalism. In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2023 ed.).
- Müller, V. C. (2023). Ethics of artificial intelligence and robotics. In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2023 ed.).
- Nagel, T. (1974). What is it like to be a bat? The Philosophical Review, 83(4), 435–450.
- Oppy, G. & Dowe, D. (2023). The Turing Test. In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2023 ed.).
- Oremus, R. (2022, June 17). Google’s AI passed a famous test — and showed how the test is broken. The Washington Post (17 June 2022 ed.).
- Russell, S. & Norvig, P. (2021). Artificial intelligence: A modern approach (4th ed.). Pearson.
- Shoemaker, S. (2023). Personal identity and ethics. In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2023 ed.).
- Skrbina, D. (n.d.). Panpsychism. In J. Fieser & B. Dowden (eds.), The Internet Encyclopedia of Philosophy.
- Thornton, S. P. (n.d.). Solipsism and the problem of other minds. In J. Fieser & B. Dowden (eds.), The Internet Encyclopedia of Philosophy.
- Turing, A. (1950). Computing machinery and intelligence. Mind, 59(236), 433–460.
- Van Gulick, R. (2023). Consciousness. In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2023 ed.).
- Van Wynsberghe, A. (2021). Sustainable AI: AI for sustainability and the sustainability of AI. AI Ethics, 1, 213–218.
- Voeneky, S., Kellmeyer, P., Mueller, O., & Burgard, W. (eds.). (2022). The Cambridge handbook of responsible artificial intelligence: Interdisciplinary perspectives. Cambridge University Press.
- Warren, M. A. (1973). On the moral and legal status of abortion. The Monist, 57(1), 43–61.
- Watson, J. C. (n.d.). Justification, epistemic. In J. Fieser & B. Dowden (eds.), The Internet Encyclopedia of Philosophy.
- Weizenbaum, J. (1966). ELIZA—a computer program for the study of natural language communication between man and machine. Communications of the ACM, 9(1), 36–45.
İlgili Diğer Metinler
- Yapay Zekâ: Etik, Toplum ve Çevre – Thomas Metcalf
- Zihin-Beden Problemi: Zihin Nedir? – Jacob Berger
- Animal Minds – Tiina Carita Rosenqvist
- Yönelimsellik – Addison Ellis
- Kipsel/Modal Epistemoloji: Zorunlu & Mümkün Bilgi – Bob Fischer
- Epistemik Gerekçelendirme: Rasyonel İnanç Nedir? – Todd R. Long
- Dış Dünyanın Varlığı Hakkında Şüphecilik – Andrew Chapman
- Felsefe – Thomas Metcalf
Thomas Metcalf – “Artificial Intelligence: The Possibility of Artificial Minds“, (Erişim Tarihi: 13.05.2026)
Çevirmen: Can Uyan
Çeviri Editörü: Efe Aytekin
